وِب (Web) : وب مهمترین و پر کاربرد ترین استفاده اینترنت است. شاید بتوان مفهوم اینترنت را به گونه ای در وب خلاصه کرد. به مجموعه کلیه صفحاتی که در اینترنت دارای یک آدرس مشخص هستند و کاربران میتوانند آنها را مشاهده کنند، وِب گفته میشود. تا کنون تعریف دقیقی از وب نشده است. وقتی شما در روزنامه نشانی اینترنتی یک شرکت را میبینید، در واقع آدرسی را در دست دارید که با استفاده از آن میتوانید یکی از صفحات موجود در وب را ببینید که متعلق به شخص یا سازمانی خاص است.

هر آدرس اینترنتی کاراکترهای خاصی است که منحصر به یک سازمان یا فرد است و هیچ شخص یا سازمان دیگری توانایی استفاده از این آدرس برای سایت خود را ندارد. برای اینکه شخصی صاحب یک آدرس مستقل شود، ملزم به پرداخت پول و خرید آن آدرس است. آدرس های اینترنتی از سه بخش مختلف تشکیل میشوند: 1- نوع پروتکل، 2- نام سرویس، 3- نام منحصر به فرد و 4- پسوند نوع دامنه. پروتکل قوانینی هستند که برای ارسال و دریافت اطلاعات از آنها استفاده میشود که در حال حاظر http می باشد. برای  سرویس وب (هر سایت از چند صفحه وب تشکیل میشود) از عبارت WWW استفاده میشود که به معنای وب جهانی میباشد. سرویس های دیگر  نیز وجود دارند که در ادامه آنها را نیز بررسی خواهیم کرد. پسوند نوع دامنه نیز یک عبارت است که اکثرا از 3 کاراکتر تشکیل شده است و نشان دهنده نوع سایت است.

برخی از این پسوندها عبارتند از: com (تجاری)، net (شبکه ای) و org (سازمانی). پسوندهای دیگری نیز وجود دارند از جمله پسوندهای دو حرفی که بیشتر برای نام کشور مورد استفاده قرار میگیرند (برای ایران ir است) و برخی پسوندهای اختصاصی دیگر. حتما از خود می پرسید که چرا آدرس سایت ها همواره به زبان انگلیسی نوشته میشود، آیا نمیتوان مثلا از زبان فارسی استفاده کرد؟ خیر، سیستم نامگذاری دامنه (DNS) در حال حاضر تنها بر روی چند زبان خاص فعالیت میکند که نزدیک 95% آن را زبان انگلیسی تشکیل میدهد. در ایران نیز طی دو سال گذشته ثبت نام برای دامنه های فارسی انجام شده که به زودی شاهد دامنه هایی با استفاده از حروف فارسی خواهیم بود.